Vroeger was ik echt een mega liefhebber van de Disney tekenfilms. The Lion King, Peter Pan, 101 Dalmatiërs en uiteraard Jungle Book, mijn collectie bestond uit praktisch de hele oeuvre van de filmgigant. Het was zelfs zo erg dat ik een eigen kast had voor alle videobanden. Maar kleine jongens worden groot en inmiddels is het jaren geleden dat ik een videoband in een recorder drukte. Gelukkig is Disney begonnen met het remaken van hun klassiekers. Oude tijden herleven.

Het is altijd riskant om aan de slag te gaan met materiaal waar miljoenen bioscoopbezoekers mee opgroeiden. Het kan ontzettend fout gaan. Kijk maar naar de trailer van World of Warcraft, dat gun je niemand. Maar met remakes als Alice in Wonderland en Maleficent bewees Disney dat het wel degelijk mogelijk is. Vanaf de eerste Jungle Book-trailer was ik dan ook verkocht. En na lang wachten zaten Rick en ik deze week eindelijk klaar voor een flinke portie jeugdsentiment.

Om een lang verhaal kort te houden: The Jungle Book is gewoon erg tof. Op internet zijn de recensies bijzonder positief en dat is meer dan terecht. De film biedt eigenlijk alles wat het origineel zo leuk maakte, maar dan gegoten in een 2016-jasje. Het zijn vooral de visuele effecten die de show stelen. De dieren lijken levensecht, bewegen net zo gracieus (of lomp) als in het wild en op geen enkel moment heb je het idee dat je naar een animatiefilm kijkt. Sommige recensenten stoorden zich aan het feit dat de dieren te menselijk praten. Naar mijn idee onzin. We geloven ook massaal Vin Diesel die zich -met auto en al- uit een vliegtuig werpt, dus dan durf ik een fluisterende pagegaai ook wel voor lief te nemen. De grote sterrencast vond ik juist een toevoeging voor de film.

Bagheere: Bears don't hibernate in the jungle! Baloo: Not full hibernation, but I nap. A lot.

Met o.a. Ben Kingsley (Bagheera), Idris Elba (Shere Kahn), Bill Murray (Baloo), Scarlett Johansson (Kaa), Christopher Walken (koning Louie) en Lupita Nyong'o (moederwolf Raksha) heeft Disney flink uitgepakt. Vooral Idris Elba en Bill Murray stelen de show. Elba als valse tijger en Murray als de klunsige beer Baloo. Tof is ook dat je alle gezichten herkent in de geanimeerde dieren. Apenkoning Louie gespeeld door Christopher Walken lijkt sprekend. Geen compliment voor de beste man, maar wel handig voor de bioscoopbezoeker.

Niet alleen de cast, maar ook het verhaal is herkenbaar voor iedereen. Qua opzet is The Jungle Book redelijk trouw gebleven aan het origineel. Mensenjong Mowgli verlaat zijn wolvenfamilie, omdat tijger Shere Kahn hem een kopje kleiner wil maken. Samen met panter Bagheera wordt de zoektocht naar de beschaving ingezet en ondertussen gaat dat natuurlijk op alle mogelijke manier fout. Voor de vroegere liefhebbers is de film dus één groot feest van herkenning. Zo komen de klassieke -en oh zo bekende- nummers 'Wat je van beren leren kan' en 'Ik ben net als jij' voorbij. Je hoort een groot deel van de zaal zachtjes meeneuriën. Net als vroeger.

Na kaskrakers als Pirates of the Caribbean en Iron Man is het regisseur Jon Favreau wederom gelukt een succes van formaat af te leveren. The Jungle Book is dan ook een film die je echt moét zien. Nu maar hopen dat het hierbij blijft en Disney niet een onnodig vervolg de bioscoopzalen inknalt...

Sander