Column

Ineens is ook de buurvrouw een CIA-spion

Bij ons in de buurt hebben ze iets nieuws ontdekt. Heel spannend ook. De buurvrouw kan er bijna niet van slapen, kwam ze ons vertellen. Daarvoor stond ze zaterdagavond ineens aan de deur. Ze was lid geworden van een WhatsAppgroep en nu kon iedereen in de buurt zomaar ineens een mogelijke terrorist zijn. Een man met een joggingbroek en bijpassend zweetbandje die voorbij sjokt. Als een Roemeense aspergeplukker die na een mislukte inbraak op de vlucht is geslagen. Hartstikke verdacht.

Eerder die dag had de buurvrouw een verdacht persoon in de bosjes bij de speeltuin gesignaleerd. Hij had er zeker al een uur gestaan en hij keek heel verward uit zijn ogen. Meteen had ze haar telefoon erbij gepakt om de buurtbewoners te tippen. Een kwartiertje later liepen vier stoere kerels richting plantsoen om de verdachte persoon in zijn kraag te vatten. Dat bleek Joop te zijn. Van de sociale werkvoorziening. Joop was bezig met het groenonderhoud voor de gemeente. Het werd een ongemakkelijk tafereel.

Ik heb gemerkt dat de WhatsAppgroep heel serieus genomen wordt. Vorige week circuleerde er een ingezoomde foto van een man rond. 'Viespeuk' stond erbij. Alle moeders bij ons in de buurt hielden uit voorzorg hun kinderen binnen. Aanleiding voor de foto was een lange man die op het voetbalveldje heel lang naar een paar voetballende jongens had staan kijken. Hij was er ook op een paar afgestapt. Dagen later werd bekend dat het hun voetbaltrainer was. Maar toen had de politie al met de man gesproken.

Daarom ben ik nu ook lid van de WhatsAppgroep. Je gaat dan toch heel anders naar je straat kijken. Zo gaat het in de praktijk: ik zit voor het raam, zie twee mannen lopen, merk op dat zij zich verdacht gedragen - ze kijken opvallend veel bij huizen naar binnen - en pak dan mijn telefoon. Ik typ: 'Verdachte mannen in de straat. Kijken naar binnen bij buurvrouw. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar dit bevalt me helemaal niets. Ik blijf foto's van die twee sturen. Einde bericht.'

'Kijk net vanaf de zolderkamer met mijn 28x refrector-telescoop deluxe edition naar die gasten. Eentje kijkt alsof hij een oorbel heeft doorgeslikt. Heel raar.'

Daarna wacht ik even tot één van de buren mijn vermoeden bevestigt. 'Kijk net vanaf de zolderkamer met mijn 28x refrector-telescoop deluxe edition naar die gasten. Eentje kijkt alsof hij een oorbel heeft doorgeslikt. Heel raar.' Niet veel later reageert een ander: 'Ik bevestig dat. Ze lijken ook wat gehaast.' En dan meteen doorpakken: 'Wie gaat erop af?' Nog geen vijf minuten later zie ik de voordeur van de overbuurman opengaan. Nu begint het echt.

Tevreden ga ik op mijn stoel zitten. Dan trilt mijn telefoon. De WhatsAppgroep weer. Het is de buurvrouw van vijf huizen verderop. 'Die verdachte mannen zijn mijn neef en achterneef. Ze wonen in het buitenland en zijn hier nog nooit geweest. Ze konden het juiste adres niet vinden. Ze zitten nu aan de koffie met een stuk zelfgebakken boterkoek. Bedankt allemaal.