Column

Open brief aan de kat van de buurman

Beste kat van de buurman,

Hoewel we elkaar nog nooit hebben ontmoet, weet ik al best veel van je. Je favoriete eten, je hobby's en je haarkleur bijvoorbeeld. Maar ook hele persoonlijke dingen, zoals welk geluid je maakt als je ruzie hebt of aan het paren bent, hoe je poep eruit ziet en wat je meest chille hangplekken zijn. Daarom vond ik het de hoogste tijd om eens contact te zoeken, aangezien ik je overdag nooit te pakken krijg.

Ik weet echter nog niet wie je baasje is. Daar baal ik flink van. Zelf heb ik een hond en het is verplicht dat hij altijd aan de riem moet lopen, dus dan ben je er vrij snel achter welk baasje erbij hoort. Jou zie ik altijd los lopen, lekker hoor. Niks geen regeltjes van waar je wel en niet mag poepen, of dat je baas het lulletje van de buurt wordt genoemd omdat hij met zijn boterhamzakje en zijn kinderschepje achter zijn hond aan moet rennen. 

Je hebt mij vast ook wel eens gezien. Of in ieder geval gehoord, dat weet ik zeker. Je had een paar dagen geleden weer eens ruzie met één van de andere katten uit de buurt. Nu heb ik ook wel eens ruzie gehad, maar nog nooit midden in de nacht onder iemand zijn slaapkamerraam. Wat een teringherrie kunnen jullie katten maken zeg. Mocht je daarom iemand heel kwaad van alles en nog wat hebben horen schreeuwen uit een raam die nacht: dat was ik.

Wij hebben vier van die grote beuken in de achtertuin staan. Prachtige bomen die met veel liefde worden verzorgd en gesnoeid. Ze bieden het hele jaar plaats aan allerlei vogelsoorten. De laatste tijd zitten er veel duiven in. Die heb jij inmiddels ook ontdekt. Nu zijn wij hier thuis ook niet zo weg van die duiven, maar om nou eens per week de stukjes duivenlever uit de buxushaag te moeten schrapen, is ook niet alles. Dus of je voortaan je voedsel thuis weer wil gaan halen.

Ik begrijp ook dat je jezelf af en toe moet schoonlikken enzo, maar die haarballen die je vervolgens uitbraakt hoef ik niet per se in de tuin terug te vinden. Zo was het laatst vast ook als een lief gebaar bedoeld dat je dat dooie muisje en een haarbal op de stoelkussens achterliet, maar jouw baas zal toch ook wel gek staan op te kijken als mijn hond een dampende drol op zijn kussens achterliet. Althans, dat denk ik dan.

Tenslotte, voel je hier niet persoonlijk door aangevallen, ben ik allergisch voor je. Ik weet precies wanneer je weer een bezoekje aan onze tuin hebt gedaan, aangezien ik me dan helemaal gek nies. Mag je in de toekomst iemand in onze achtertuin driftig bezig zien met een bezem om overal hopen kattenpoep op te vegen, terwijl hij hevig staat te niezen en jouw soort staat te vervloeken: dat ben ik dus. Alvast excuses daarvoor.

Toch moet ik nog even vermelden dat mijn vriendin jullie wel hartstikke leuk vindt. Ik doe mijn best om die liefde te begrijpen, maar dat is lastig. Thuiskomen na een lange werkdag en constateren dat de nagels van die lieve kat permanent in het favoriete bankstel staan, valt ook haar soms zwaar. Maar toegegeven, beter in het bankstel dan in mijn armen, denk ik dan. Jij hebt vast geen tijd om binnenshuis ongein uit te vreten, want jij bent te druk bij ons in de achtertuin.

Het is goed dat jij nu ook wat van mij heb gehoord. Misschien kunnen we elkaar binnenkort eens in de buurtzandbak ontmoeten. Laat ik jou wat nieuwe plekken zien om te jagen en dan blijf jij voorlopig weg uit onze achtertuin. Zo kunnen we elkaar een beetje helpen. Want ik zeg altijd maar zo: beter een goede buur dan een dooie kat.

Rick